Pewien król miał zwyczaj często się przestrajać jako prywatny człowiek i z pospólstwem często przestawać, wyrozumiewając ludu zdanie o swem panowaniu. Zdarzyło się, iż razu jednego podczas polowania oddaliwszy się od swojej świty trafił na chłopa jadącego z miasta...

Niósł chłop drzewo przez ulicę i ustawicznie krzyczał: »Proszę strzedz się! proszę strzedz się!« Wszyscy mu ustępowali z drogi, wyjąwszy jednego dumnisia, o którego też zawadził i suknię mu rozdarł. Porwał go natychmiast nasz panicz za ramię, zaprowadził do komisarza...